Bu eser, Mevlana'nın "Yara ışığın sızdığı yerdir"sözüyle, yoğunlaşan acı ve deneyimlerin tek noktada birleşerek ruhlarımızda açtığı yaraları sembolize etmektedir. Bu noktalara uzaktan bakıldığında ise noktadan fışkıran, ahenkle süzülen renkler ve ışıkların aslında hayatlarımıza ve ruhlarımıza farketmeden derinlik ve anlam kazandırdığını anlatmaktadır.
Oluşturulan renk öbekleri tek noktadan sızan binbir renk ışığı ve tek noktadan çıkan bir çok deneyimi ifade etmektedir. Bazen kötü diye adlandırdığımız deneyimlerimizin aslında yaşamımıza getirdiği birçok farkındalık ve dönüşümü bizlere hatırlatmaktadır.
Birbiri içine geçmiş çizgiler, ortak deneyimlerden geçmiş, birbirini anlayan ruhları
betimlemektedir.